امروز سه شنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۰
19:13:24 - چهارشنبه 15 ژوئن 2016
داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب
«حجاب» و «عفاف» دو ارزش راستین برای انسانها
حجاب مانع ظاهری است که چون صدف، گوهری گرانسنگ در آغوش خود حفظ می‏کند و نشان از بهای والای آن دارد و عفاف حالتی درونی و نفسانی است که از شعله کشیدن هوا و هوس و پیشروی شهوت جلوگیری می‏کند.

این دو ویژگی برگرفته از اعتقادات ناب دینی و باورهای پاک الهی است؛ یکی «پوشش ظاهری» است و دیگری «کوشش باطنی»؛ یکی «نماد بیرونی» در دیدگان افراد جامعه دارد و چون بیرقی برافراشته و شعاری نمایان همگان را به صلاح و رستگاری فرا می‏خواند و دیگری «نمود درونی» در سازماندهی اعضا و مدیریت چشم و گوش و دل و دیده دارد تا هر یک در مرحله‏ای صحیح و سازنده به کار گرفته شوند و در مرزهای ممنوع الهی متوقف گردند.
آن عظمت و این عزّت موجب گردیده که افزون بر «حق‏الناس» بودن حجاب، «حقُ‏اللّه‏» نیز محسوب می‏شود و علاوه بر حفظ مصالح عمومی جامعه ـ که رسالتی سنگین برای پاک‏سرشتان و آسمانی‏صفتان است ـ طاعت و اطاعت پروردگار مهربان نیز دانسته شود تا هدفی والا و بالا یعنی: «مصون ماندن از گزند نگاههای هدف‏دار و مسموم و جلوگیری از لغزشها و سقوطهای هلاکت‏بار» فراهم شود. از این‏رو در نگاه سراسر بصیرت و بینش خردورزان، حجاب هرگز «محدودیت» نخواهد بود، بلکه «مصونیت» از حوادث زیانبار پیدا و ناپیدای جامعه محسوب می‏شود.
این نگرش از آن‏رو است که در سلسله معارف پاک و تابناک اسلام دختران و زنان ستایش بسیاری گردیده و چونان گوهری گرانبها و دُرّی درخشان و چشم‏نواز، لبریز از جاذبه و عظمت و زیبایی و عزّت دانسته شده‏اند. آن هنگام که دختران، ننگ خانه و خانواده و زنان موجودی زشت و زیانبار برای جامعه تلقی می‏شدند، رسول راستین و آسمانی اسلام دختران را «بهترین فرزندان» بیان کرد و فرمود:
«نعم الولد البنات، مَلَطّفاتٌ مجهّزاتٌ مؤَنَساتٌ، مبارکاتٌ، مفلّیاتٌ؛
دختران چه فرزندان خوبی هستند! زیرا گرم و بالطافتند، آماده به خدمتند، اُنس‏گیر و باالفتند، بابرکتند و پاکیزه‏اند.»
روزی که به آن حضرت مژده دختردار شدن دادند، چون اصحاب چهره در هم کشیدند، رو به آنان کرده فرمود:«شما را چه می‏شود؟! گیاه خوشبویی است که آن را می‏بویم و روزیِ او هم بر عهده خداوند عز و جلّ است.»
آن پیامبر پرمهر و سرشار از عشق و شیدایی به هنگام سخن در باره بانوان و مادران می‏فرمود:«کلّما ازدادَ العبدُ ایمانا ازدادَ حُبّا للنساء؛بنده هرچه ایمانش را فزونی دهد، محبتش بر بانوان بیشتر خواهد شد!»
و در گفتاری گهربار جلوه‏ای دیگر از نگاه و نگرش عرشی خویش را بازگو نمود و فرمود:«جبرییل آن‏قدر در باره زن به من سفارش کرد که گمان کردم طلاق زن سزاوار نیست، مگر در جایی که آشکارا مرتکب فحشا گردد … سفارش مرا در باره نیکی کردن به زنان بپذیرید چرا که آنان نزد شما اسیرند.»
ظرافت و عزّت زنان در نگاه نورانی پیامبر اکرم(ص) به گونه‏ای است که آن حضرت در باره «احتمال» وسوسه‏های شیطانی و لغزشهای نفسانی نکاتی ارزشمند یادآور شده، فرموده‏اند:«زنان از میان مسیر عبور نکنند، بلکه در کنار دیوار و راه رفت و آمد داشته باشند؛کسی که به خدا و روز قیامت ایمان دارد، در جای خلوتی که زنی نامحرم، صدای او را می‏شنود، نماند؛هنگامی که زن در جایی نشست، بعد از آنکه از آنجا برخاست، کسی در جای او ننشیند تا اینکه گرمی آن از بین برود.»

اخلاق نبوی، رفتار علوی

این نگاه و نگرش شایسته به وجود بانوان و دختران در پندار، گفتار و رفتار پیشوایان پاک و سخنان تابناک آنان به روشنی احساس می‏شود. به این سخن امام علی(ع) بنگریم که حجاب مانع ظاهری است که چون صدف گوهری گرانسنگ در آغوش خود حفظ می‏کند و نشان از بهای والا و چشمگیر آن دارد و عفاف حالتی درونی و نفسانی است که از شعله کشیدن هوا و هوس و پیشروی شهوت جلوگیری می‏کند.
امام علی (ع) به فرزند عزیز خود، امام حسن(ع) فرمود:«… فَاِنَّ المرأه ریحانه لیست بقهرمانه؛همانا زن چون گیاهی خوشبو ـ لطیف و ظریف ـ است و مسؤول کارهای سخت و دشوار نیست.»
و در سختی بس زیبا و حقیقت‏گرا، مسؤولیت زنان را درخور توان روحی ـ جسمی و گرایشهای روانی آنان دانسته، پی‏ریزی کانونی سرشار از مهر و مهربانی و صفا و صمیمیت در خانه و تربیت نسلی تأثیرگذار و هدایت‏آفرین برای فردای جامعه معرفی کرده، می‏فرماید:«جهادُ المرأه حُسْنُ التّبَعُّلْ؛جهاد زن، خوب شوهرداری کردن است.»
دیگر امامان معصوم(ع) نیز این بینش ناب را به افکار و احساس پیروان خود عرضه کردند تا هرگز زن موجودی ذلیل و بی‏ارزش جلوه‏گر نشود و یا در نگاه کوته‏فکرانِ بی‏اندیشه مایه ننگ خاندان تلقی نگردد.امام صادق(ع) در زمان مردسالاریِ سرشار از خشونت و خشم جاهلیت با طنین روحانی سخن خویش فرمود:«الامرأهُ الصّالِحَهْ خَیْرٌ مِنْ الف رجلٍ غیرِ صالح؛زن صالح، بهتر از هزار مرد ناصالح است.»
آن حضرت با سخن صادق خود «محبت به زنان را از اخلاق انبیای الهی»تعریف کرد و «بیشترین خیر و خوبی را در زنان»۱۵ بیان نمود تا عیار و معیار زیباییها و زشتیها که همان «صلاحیت و شایستگی» است برای ارج‏گذاری زنان و مردان ثبت شود و ارزشهای واقعی بر پایه امتیازات حقیقی و معنوی و کمال و تکامل انسانیت ـ نه جنسیت ـ تعیین گردد.
سرهنگ جهانگیر کریمی – معاون اجتماعی فرماندهی انتظامی استان اصفهان

داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب

  • آخرین اخبار
  • گوناگون
Polls
ثبت نام خبرنامه
پایگاه خبری سرمایه گستران  شرکت فولاد مبارکه اصفهان صنایع شیمیایی ایران تابناك وب تابناك وب